คริสเตียนทั่วโลกมีรูปแบบการนมัสการที่แตกต่างกัน  คริสตจักรบางแห่งชอบนมัสการแบบเงียบๆ บางแห่งชอบเสียงอึกทึกคึกโครม  บางแห่งเต็มไปด้วยระเบียบขั้นตอนเคร่งครัด  บางแห่งก็มีเสรีภาพคาดเดาไม่ได้ว่าสิ่งใดจะเกิดขึ้นบ้าง  เราไม่สามารถจะบอกได้อย่างชัดเจนจริงๆ ว่า  รูปแบบใดถูกรูปแบบใดผิด  เนื่องจากเรามีมาตรฐานของเราเองอยู่ในใจของเราซึ่งมีแนวโน้มจะลำเอียงเข้าข้างตัวเองอยู่แล้ว  ทำให้การตัดสินอาจจะไม่ยุติธรรม  แต่พระคัมภีร์ได้พูดถึงรูปแบบการนมัสการที่จะเกิดขึ้นในยุคสุดท้ายไว้ประการหนึ่ง  โดยชี้อย่างเด่นชัดว่า  เป็นรูปแบบของพลับพลาดาวิด

ในกจ.15:16-17 ”16 "ภายหลังเราจะกลับมา  และเราจะสร้างพลับพลาของดาวิดซึ่งพังลงแล้วขึ้นใหม่  ที่ร้างหักพังนั้นเราจะก่อขึ้นอีกและจะตั้งขึ้นใหม่  17 เพื่อคนอื่นๆ  จะได้แสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้า  คือบรรดาคนต่างชาติซึ่งเราจองไว้”

พลับพลาดาวิดเป็นพลับพลาของการนมัสการ เป็นพลับพลาที่อยู่ในรัชสมัยของกษัตริย์ดาวิดขึ้นครองราชย์ในประเทศอิสราเอล เป็นรูปแบบการนมัสการในรูปแบบหนึ่งสมัยอดีตกาล และตอนหนึ่งในหนังสือซามูเอล

2ซมอ.6:14-15 14 และดาวิดก็ทรงรำถวายแด่พระเจ้าด้วยสุดกำลังของพระองค์  และดาวิดมีเอโฟดผ้าป่านคาดอยู่ที่พระองค์ 15 ดังนั้นแหละดาวิดและพงศ์พันธุ์อิสราเอลด้วยได้นำหีบของพระเจ้าขึ้นมาด้วยเสียงโห่ร้องและด้วยเสียงเป่าเขาสัตว์

เราพบว่า ทุกคนในชุมชนมีส่วนร่วมในการนมัสการพระเจ้า ทั้งผู้นำ (ดาวิด) และพงศ์พันธ์อิสราเอลทั้งหมด มีบรรยากาศแห่งความชื่นชมยินดี  มีเสียงเพลง  เสียงโห่ร้อง  เสียงเป่าเขา (เครื่องเป่า) เสียงแตร เสียงฉาบ (เครื่องเคาะ) เสียงพิณใหญ่และพิณเขาคู่ (เครื่องสาย) กษัตริย์ดาวิดได้รวบรวมกลุ่มนักร้องและกลุ่มนักดนตรีไว้สำหรับขับร้องและเล่นดนตรีถวายนมัสการพระเจ้าในพลับพลาหรือเต๊นท์ กลุ่มคนพวกนี้อยู่ภายใต้การดูแลของพวกหัวหน้าของเขาเอง เพื่อร่วมกันทำงานถวายพระเจ้า

การนมัสการที่พลับพลาดาวิดมีรูปแบบและรายละเอียดมากในพระคัมภีร์ เช่น สถานที่ที่ใช้ในการนมัสการเป็นรูปแบบง่ายๆ มีทีมนักร้องนักดนตรีรับใช้พระเจ้าตลอด 24 ชั่วโมง มีการแสดงออกด้วยความชื่นชมยินดี และอย่างน้อยที่สุดพระคัมภีร์บทเพลงสดุดีก็เกิดขึ้นในช่วงเวลาพลับพลาดาวิดนั่นเอง รูปแบบการนมัสการในพลับพลาดาวิดถูกใช้ซ้ำแล้วซ้ำอีก และถือปฏิบัติสืบต่อกันมาในพระคัมภีร์เดิม ภายหลังช่วงเวลาเมื่อดาวิดสิ้นพระชนม์แล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาของการฟื้นฟูอาณาจักร ทุกครั้งที่การฟื้นฟูอาณาจักรเกิดขึ้น พลับพลาของการนมัสการก็จะได้รับการฟื้นฟูเสมอ และรูปแบบที่ใช้ในการฟื้นฟูก็คือ รูปแบบการนมัสการในพลับพลาของดาวิด ยกตัวอย่างเช่น

-          สมัยของกษัตริย์อาสา ( 2พศด.14:2; 1พกษ.15:11; 2พศด.15:12-15)
-          สมัยกษัตริย์เยโฮชาฟัท  (2พศด.20:18-22)
-          สมัยกษัตริย์เยโฮอาช  (2พศด.23:12-15)
-          สมัยเฮเซคียาห์  (2พศด.29:25-30; 32:27-29)
-          สมัยกษัตริย์โยซิยาห์  (2พศด.35:15)
-          สมัยเศรุบาเบล  (อสร.2:65; 3:10-13)
-          สมัยเนหะมีย์  (นหม.12:27; 12:36, 45-46)

รูปแบบการนมัสการของดาวิดถูกนำมาใช้ในคริสตจักรสมัยแรกด้วย (1คร.14:26) อ.เปาโลหนุนใจให้คริสตจักรต่างๆ นมัสการพระเจ้าโดยใช้บทเพลงสดุดี ซึ่งเป็นบทเพลงของพลับพลาดาวิดในสมัยโบราณ (อฟ.5:19; คส.3:16)

การนมัสการในพลับพลาของดาวิดมีลักษณะอย่างไรบ้าง (โดยสังเขป)

1.       เน้นลักษณะชีวิตที่ดำเนินตามพระวจนะของพระเจ้า

1พศด.15:13 เพราะเจ้ามิได้ไปหามเสียแต่ครั้งแรก  พระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราจึงทรงพระพิโรธต่อเรา  เพราะเรามิได้แสวงหาตามกฎหมาย
1พศด.15:15 และคนเลวีได้หามหีบของพระเจ้าด้วยคานหาม  ดังที่โมเสสได้บัญชาเขาไว้ตามพระวจนะของพระเจ้า

2.       เน้นการร้องเพลงที่แสดงออกมาจากจิตใจ

สดด.51:15 ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงเบิกริมฝีปากของข้าพระองค์ และปากของข้าพระองค์จะสำแดงการสรรเสริญพระองค์

•        เป็นการแสวงหาพระเจ้าเพื่อให้พระองค์เคลื่อนไหวในจิตใจ และแสดงออกมาเป็นการร้องเพลงสรรเสริญ

3.       มีการเตรียมชีวิตก่อนการนมัสการพระเจ้า

1พศด.15:12 และตรัสกับเขาทั้งหลายว่าเจ้าทั้งหลายเป็นหัวหน้าตระกูลของคนเลวี จงชำระตัวของเจ้าเสียทั้งเจ้าและพี่น้องของเจ้า  เพื่อเจ้าจะนำหีบของพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลขึ้นมายังสถานที่ซึ่งเราได้จัดเตรียมไว้ให้

1พศด.15:14 แล้วปุโรหิตและคนเลวีจึงได้ชำระตัวของเขา  เพื่อจะเชิญหีบของพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลขึ้นมา

•        คริสเตียนจำเป็นต้องเตรียมชีวิต รับการชำระจากพระเจ้าก่อนที่จะมาสรรเสริญนมัสการพระองค์

4.       มีการจัดคนให้รับผิดชอบงานรับใช้ด้านการนมัสการ เป็นทีมงานเจาะจงเฉพาะการ

1พศด.15:16 ดาวิดได้ทรงบัญชาแก่บรรดาหัวหน้าของคนเลวีให้แต่งตั้งพี่น้องของเขาให้เป็นนักร้องเล่นเครื่องดนตรีมีพิณใหญ่  พิณเขาคู่  และฉาบเพื่อทำเสียงดังด้วยความชื่นบาน

•      คำว่า “เลวี” หมายถึง รวมเข้าด้วยกันอย่างสนิทสนม เป็นการรวมตัวกันมากกว่าสองคนขึ้นไป คนเหล่านี้มาทำหน้าที่ในการพัฒนา เรียนรู้ที่จะรับใช้พระเจ้าด้วยเสียงเพลง ทั้งการเล่นและการร้องด้วยกัน

•      คริสตจักรจำเป็นต้องมีคนกลุ่มนี้ ได้มาจากการแต่งตั้งของผู้นำ แยกตัวออกมารวมตัวกัน อยู่ภายใต้การดูแลของหัวหน้าของตน ฝึกฝนจนชำนาญ (1พศด.15:17-18; 15:22; 25:7-8)

5.       มีบรรยากาศแห่งความชื่นชมยินดี เป็นการแสดงออกอย่างร่าเริงต่อหน้าพระพักตร์พระเจ้า

(1พศด.15:16; 15:25; 15:27-29)

6.     มีเสียงเพลงอย่างยิ่งใหญ่ อันมาจากเครื่องดนตรีมากกว่าหนึ่งชิ้น  ทั้งเครื่องเคาะต่างๆ เครื่องเป่าต่างๆ และเครื่องสายหลากหลายชนิด

(1พศด.25:1-7; 1พศด.23:5; สดด.150:3-5)

7.       มีการแสดงออกมาภายนอกด้วยอาการต่างๆ เช่น

-          การปรบมือ  (สดด.47:1)
-          การโห่ร้องอย่างชื่นบาน  (1พศด.15:28; สดด.66:1; 100:1-2)
-          การเต้นรำ  (1พศด.15:29; สดด.149:3)
-          การชูมือ  (สดด.134:2)
-          การร้องเพลงบทใหม่  (สดด.98:1)
-          การชูมือ  (สดด.134:2)

การนมัสการในรูปแบบพลับพลาดาวิดเป็นพระลักษณะของพระเจ้าที่จะปฏิบูรณาการขึ้นในยุคสุดท้าย  และเราเชื่อว่าบัดนี้เป็นเวลาอันชอบ  เป็นเวลาที่มาถึงแล้ว  ให้เรารื้อฟื้นการนมัสการในรูปแบบของการใช้จิตวิญญาณและความจริงขึ้นในคริสตจักรของเรา ในวิถีชีวิตของเรา เพราะถ้าเราไม่กระทำ ก้อนหิน  และต้นไม้ก็จะกระทำแทนเรา… น่าเสียดาย